Tag Archives:

kiezen

Meer Manke Ole Koeleman en Alkenmoe

Meer Manke Ole, Koeleman en Alkenmoe

Een van de leukste dingen van de maand december vind ik de Top2000. De hele week allemaal nummers voorbij horen komen, waarbij aan de meeste liedjes wel een herinnering hangt.

Een nieuwe nummer 1

Zo denk ik bijvoorbeeld iedere keer wanneer ik Dreadlock Holiday van 10CC hoor aan de lagere school. Op een zeker moment speelden we een quiz,  de leraar vroeg aan mij wie er op nummer 1 stond. Het was de periode waarin de film Grease erg populair was. John Travolta en Olivia Newton John stonden al weken op 1. Ik was toen nog niet erg geïnteresseerd in muziek. Maar op deze vraag wist ik het antwoord wel, dacht ik dus. Was het nummer net verdrongen door 10CC. Daar ging de voorsprong van ons team. Nog steeds voel ik me een jaar of tien, elf wanneer ik nummer hoor.

Angie in de bus

En zo associeer ik Angie van The Rolling Stones met de wintersportvakanties met mijn middelbare school. Iedere keer wanneer we klaar waren met skiën en met de bus naar het hotel reden, hoorden we het nummer Angie in de bus. De chauffeur was kennelijk een erg grote fan en zo werd dit nummer van de Stones ook een beetje ons nummer.

Meer zwart, meer vrouwen

Zo veel nummers en zo veel herinneringen, hoe kun je daar nu uit kiezen? En waar moet je dan allemaal op letten. Het afgelopen jaar zijn er veel stemmen opgegaan dat er meer zwarte muziek in de lijst moet komen. De eerste ‘zwarte’ artiest stond vorig jaar ergens op plek 50. Veel te laag inderdaad naar mijn idee. Hoewel muziek naar mijn idee geen kleur heeft. Het raakt je of het raakt je niet. En of dat nu door een zwarte, gele, roze of witte artiest is gemaakt maakt dan niet uit.

Afgelopen week was er weer een nieuwe discussie. Waar discussieert men tegenwoordig niet over, vraag ik me weleens af. Deze keer ging het over het aantal vrouwen in de lijst. Ook dat aantal zou veel hoger moeten zijn.

Continu veranderen en verrassen

Ik wil graag pleiten voor meer ‘Manke Ole’, ‘Koeleman’ en ‘Alkenmoe’ zangers of bands in de Top2000. Zeggen de termen je iets? Waarschijnlijk niet. Het zijn anagrammen van het woord Kameleon. Sommige zangers of bands die ik bewonder, worden weleens met een kameleon vergeleken. Eigenlijk vind ik dat, maar een rare metafoor. Een kameleon verandert zich namelijk telkens om niet herkend te worden. Deze kameleontische artiesten willen juist wel opvallen én dat is juiste de reden dat zij voortdurend veranderen en verrassen.

Ik vergelijk deze artiesten daarom liever met de schilder Picasso. Om de zoveel jaar draaide Picasso ook het roer volledig om en ging op een hele andere manier schilderen. Fantastisch toch! Het zal je daarom niet verbazen dat ik David Bowie, Stevie Wonder en Radiohead in mijn lijstje heb staan.

Fascinerende videoclip

Een van de bands die mij vanaf het allereerste moment raakte is Massive Attack. Ik werd  eerst vooral gegrepen door de bijzondere videoclip bij het nummer “Unfinished Sypmathy”. Nog steeds vind ik de video beeldschoon in zijn eenvoud. De zangeres Shara Nelson loopt door een lange straat in een achteraf buurt in Los Angeles. Het bijzondere aan de video is dat deze in één shot is opgenomen. Terwijl de zangeres zingend, quasi achteloos door de straat loopt, gebeurt er van alles. Een gehandicapte man met alleen een bovenlichaam rijdt een stuk mee op een plank met wieltjes. Vuilnis dat in grote stapels op de straat staat en aan het einde van de video zie je twee vrouwen (rot?) fruit de straat op gooien. Is dit allemaal echt of perfect in scene gezet? Geen idee, ik blijf het nog steeds een meesterwerk vinden.

Een paar weken later was daar eindelijk de CD. Wat kon je in die tijd verlangen naar dat moment. Het verwijderen van de plastic verpakking van een CD die je nog helemaal niet gehoord had, had iets magisch. En dan had je natuurlijk ook de boekjes. Vaak met de songteksten, zodat je meteen kon meelezen. Bij ”Blue Lines” zaten geen teksten maar wel prachtige foto’s van de bandleden en mooie kunstwerken. Wat die kunstwerken betreft, men vermoedt dat de zanger van Massive Attack ook de mysterieuze artiest Banksy is.

Bedwelmend en betoverend

Terug naar de muziek en deze CD in het bijzonder. Ik was vanaf het eerste moment betoverd. Dit was muziek die ik nog nooit eerder had gehoord, maar zo ongelooflijk goed. De diepe bassen waarmee het openingsnummer begint, voelde ik door mijn hele lichaam. En dan de stem van Shara Nelson; Bedwelmend, warm en hypnotiserend. “Safe from harm’’ had mij meteen te pakken. En nog steeds word ik diep gelukkig wanneer ik het nummer hoor.

Sinds ik mee doe aan het stemmen voor de Top2000 kies ik voor dit nummer. En het grappige is, dat ik op die manier volledig mee doe aan de wensen van nu; vrouw en zwart Maar voor mij is de belangrijkste maatstaf, dat het muziek is die me raakt. En dat doet het zeker, keer op keer.

En nu ben ik benieuwd naar jouw verhaal over jouw favoriete muziek.

 

Volg Social Business Kees

Social Business Kees nieuwsbrief